Overheid blijft records breken: al 784 gedetineerden zonder bed — wanneer erkent men dat de maatregelen falen? VSOA eist echte oplossingen
De federale overheid blijft de ene trieste mijlpaal na de andere neerzetten. Vandaag zitten 784 gedetineerden zonder een bed, een nieuw dieptepunt dat pijnlijk blootlegt wat VSOA al maanden — zelfs jaren — aankaart: de huidige maatregelen werken niet. Ze zijn cosmetisch, kortzichtig en totaal onvoldoende om een systeem te redden dat al lang op zijn limieten botst.
Een gevangenisbeleid dat enkel nog brandjes blust
De opeenstapeling van crisisingrepen, noodmaatregelen en improvisatiepolitiek heeft één ding duidelijk gemaakt: dit beleid is niet duurzaam. Het is reactief in plaats van strategisch, en het laat zowel personeel als gedetineerden in de steek.
Wanneer bijna 800 mensen geen bed hebben, spreken we niet langer over “capaciteitsdruk”. Dit is een structureel falen van beleid en bestuur.
Personeel betaalt de prijs
Voor onze collega’s op de vloer is dit geen statistiek, maar dagelijkse realiteit:
Onveiligheid neemt toe
Werkdruk wordt ondraaglijk
Ziekteverzuim stijgt
Nieuwe collega’s haken sneller af dan ze beginnen
VSOA waarschuwt al jaren dat dit zou gebeuren. De overheid heeft de signalen genegeerd — en nu zitten we in een situatie die niemand nog onder controle heeft.
VSOA eist structurele oplossingen, geen pleisters
Het is tijd dat men stopt met het minimaliseren van de crisis. Tijd dat men stopt met het doorschuiven van verantwoordelijkheid. Tijd dat men luistert naar de mensen die het werk doen.
VSOA vraagt:
Een realistisch capaciteitsplan dat verder gaat dan tijdelijke noodbedden
Investeringen in personeel, zowel in aantallen als in opleiding
Een stop op improvisatiemaatregelen die de veiligheid ondermijnen
Een langetermijnvisie die de gevangenissen opnieuw werkbaar maakt
Hoeveel records moeten er nog sneuvelen?
784 gedetineerden zonder bed. 784 keer een bewijs dat het systeem kraakt. 784 redenen om eindelijk te erkennen dat het beleid faalt.
VSOA blijft strijdbaar. Niet omdat we willen klagen, maar omdat we oplossingen willen. Omdat ons personeel beter verdient. Omdat veiligheid geen luxe is. Omdat een samenleving wordt beoordeeld op hoe ze met haar gevangenissen omgaat.
De overheid moet nu handelen. Niet morgen. Niet na de volgende crisis. Vandaag.
Als je wil, kan ik ook een kortere versie maken voor sociale media, een langere versie voor een standpuntnota, of een versie die sterker focust op veiligheid, personeel, of beleidsfouten.
Reacties
Een reactie posten