Gevangenissen

  De federale onderhandelingen over maatregelen tegen de aanhoudende overbevolking in de Belgische gevangenissen zijn opnieuw vastgelopen. Terwijl de situatie dag na dag verslechtert, blijft een akkoord tussen de regeringspartners uit. De voorstellen van de minister van Justitie raken niet door de politieke blokkades, en intussen groeit de crisis op het terrein tot ongeziene proporties. Een noodtoestand die niemand nog kan ontkennen De directeur‑generaal van het Gevangeniswezen spreekt openlijk van een noodtoestand. Volgens haar is de druk zo extreem dat bijstand van leger en politie mogelijk noodzakelijk wordt om de basisveiligheid te garanderen. Dat is geen retoriek meer, maar een signaal dat het systeem op instorten staat. Het personeel voelt dit elke dag. De werkdruk is ondraaglijk, de veiligheidsrisico’s nemen toe en de fysieke én mentale uitputting is overal zichtbaar. Gedetineerden leven intussen in omstandigheden die steeds moeilijker te verantwoorden zijn: overvolle cellen...

De alarmbellen gaan opnieuw af in de Belgische gevangenissen. Met 609 grondslapers bereikt de overbevolking een nieuw, beschamend record. Wat jarenlang werd aangekondigd als een structureel probleem, is intussen uitgegroeid tot een escalerende crisis die zowel het personeel als de gedetineerden in een ondraaglijke situatie duwt. Grondslapers zijn geen statistiek. Het zijn mensen die noodgedwongen op de vloer moeten slapen omdat er simpelweg geen plaats meer is. Dat dit in een Europese rechtsstaat anno 2026 nog steeds gebeurt, tart elke vorm van menswaardigheid én veiligheid. Een systeem op breken De overbevolking heeft een directe impact op: Veiligheid: meer incidenten, meer spanningen, minder controle. Gezondheid: onhygiënische omstandigheden, verhoogde stress, risico op uitbraken. Werkomstandigheden: personeel dat structureel onderbemand is, uitgeput raakt en steeds vaker geconfronteerd wordt met onhoudbare situaties. Re-integratie: overvolle afdelingen maken elke vorm van bege...

  De overbevolking in onze Belgische gevangenissen is geen nieuw probleem, maar de crisis die we vandaag zien – met grondslapers, uitgeput personeel en een strafuitvoering die kraakt – toont hoe dringend een structurele aanpak nodig is. Overbevolking is geen geïsoleerd fenomeen. Het is het resultaat van keuzes, gewoontes en vertragingen in de hele strafrechtelijke keten . Net daarom moet ook die volledige keten mee in beweging komen. 1. Minder mensen in voorhechtenis: gebruik wat werkt Voorhechtenis is wettelijk bedoeld als uitzondering, maar in de praktijk wordt ze te vaak de regel. Vandaag zit een groot deel van de gedetineerden in de cel zonder veroordeling, soms maanden of zelfs jaren. Dat is niet alleen onrechtvaardig, het duwt onze gevangenissen ook richting permanente crisismodus. Een eerste, logische stap is het beperken van voorhechtenis tot situaties waar het écht noodzakelijk is. Voor heel wat feiten bestaan er veilige en efficiënte alternatieven: Elektronisch toezicht ...

  De alarmbellen loeien al jaren, maar vandaag klinken ze oorverdovend. De gevangenispopulatie blijft groeien en opnieuw kwamen er 50 extra grondslapers bij tegenover vorige week. Het totaal staat nu op 585 mensen die noodgedwongen op de grond slapen . Geen bed, geen minimale waardigheid, geen veiligheid. Dit is geen incident meer. Dit is een systeem dat kraakt, piept en op instorten staat. Een realiteit die niemand nog kan ontkennen De gevangenissen barsten letterlijk uit hun voegen. Cellen die ontworpen zijn voor twee personen, huisvesten er drie of vier. Mensen slapen op matrassen op de koude vloer, vaak naast het toilet. Het personeel draait overuren, uitgeput en onderbemand. De spanningen stijgen, agressie neemt toe, en de risico’s voor zowel gedetineerden als personeel worden elke dag groter. Dit is geen “uitdaging”. Dit is een humanitaire crisis binnen onze eigen muren. Veiligheid? Die is al lang niet meer gegarandeerd Wanneer mensen op elkaar worden gestapeld in omstandig...