Gevangenissen

  In de gevangenissen is opnieuw een trieste mijlpaal bereikt: 52 extra grondslapers , waardoor het totaal nu op 644 komt. Het is een cijfer dat niet zomaar een statistiek is, maar een harde realiteit die elke dag voelbaar is voor zowel gedetineerden als personeel. En vooral: het is een situatie die niet langer houdbaar is. 🚨 Een systeem dat kraakt Grondslapers zijn geen randfenomeen meer, maar een structureel symptoom van een gevangenissysteem dat al jaren op zijn limiet draait. Wanneer mensen noodgedwongen op matrassen op de vloer moeten slapen, is dat niet alleen onwaardig, het creëert ook een explosieve omgeving waarin spanningen sneller oplopen. 👮 Personeel op de knieën Voor het personeel is de maat al lang vol. Overbezetting betekent: meer incidenten minder overzicht hogere werkdruk toenemende uitval door ziekte en burn-out Het is onmogelijk om veiligheid te garanderen wanneer de omstandigheden structureel onveilig zijn. 🔒 Gedetineerden verliezen elke kans op herstel Ook...

  Overbevolking in de gevangenissen: het uitblijven van een akkoord is onhoudbaar Ook vorige week slaagde de kern van de regering er niet in om tot een akkoord te komen over de aanpak van de overbevolking in onze gevangenissen. Terwijl de politieke impasse blijft aanslepen, stapelen de problemen op het terrein zich verder op. Voor de VSOA is het duidelijk: een oplossing kan niet langer worden uitgesteld . Een werkdruk die door het plafond gaat De realiteit in de gevangenissen is alarmerend. Door de structurele overbevolking is de werkdruk voor het personeel torenhoog. Elke dag opnieuw moeten medewerkers functioneren in omstandigheden die hun fysieke én mentale draagkracht zwaar op de proef stellen. Agressie-incidenten nemen toe De veiligheid komt steeds meer onder druk Het personeel voelt zich in de steek gelaten Wie vandaag in een Belgische gevangenis werkt, doet dat in omstandigheden die allang niet meer normaal te noemen zijn.   Een humane detentie staat op het spel De gevo...

  De federale onderhandelingen over maatregelen tegen de aanhoudende overbevolking in de Belgische gevangenissen zijn opnieuw vastgelopen. Terwijl de situatie dag na dag verslechtert, blijft een akkoord tussen de regeringspartners uit. De voorstellen van de minister van Justitie raken niet door de politieke blokkades, en intussen groeit de crisis op het terrein tot ongeziene proporties. Een noodtoestand die niemand nog kan ontkennen De directeur‑generaal van het Gevangeniswezen spreekt openlijk van een noodtoestand. Volgens haar is de druk zo extreem dat bijstand van leger en politie mogelijk noodzakelijk wordt om de basisveiligheid te garanderen. Dat is geen retoriek meer, maar een signaal dat het systeem op instorten staat. Het personeel voelt dit elke dag. De werkdruk is ondraaglijk, de veiligheidsrisico’s nemen toe en de fysieke én mentale uitputting is overal zichtbaar. Gedetineerden leven intussen in omstandigheden die steeds moeilijker te verantwoorden zijn: overvolle cellen...

De alarmbellen gaan opnieuw af in de Belgische gevangenissen. Met 609 grondslapers bereikt de overbevolking een nieuw, beschamend record. Wat jarenlang werd aangekondigd als een structureel probleem, is intussen uitgegroeid tot een escalerende crisis die zowel het personeel als de gedetineerden in een ondraaglijke situatie duwt. Grondslapers zijn geen statistiek. Het zijn mensen die noodgedwongen op de vloer moeten slapen omdat er simpelweg geen plaats meer is. Dat dit in een Europese rechtsstaat anno 2026 nog steeds gebeurt, tart elke vorm van menswaardigheid én veiligheid. Een systeem op breken De overbevolking heeft een directe impact op: Veiligheid: meer incidenten, meer spanningen, minder controle. Gezondheid: onhygiënische omstandigheden, verhoogde stress, risico op uitbraken. Werkomstandigheden: personeel dat structureel onderbemand is, uitgeput raakt en steeds vaker geconfronteerd wordt met onhoudbare situaties. Re-integratie: overvolle afdelingen maken elke vorm van bege...

  De overbevolking in onze Belgische gevangenissen is geen nieuw probleem, maar de crisis die we vandaag zien – met grondslapers, uitgeput personeel en een strafuitvoering die kraakt – toont hoe dringend een structurele aanpak nodig is. Overbevolking is geen geïsoleerd fenomeen. Het is het resultaat van keuzes, gewoontes en vertragingen in de hele strafrechtelijke keten . Net daarom moet ook die volledige keten mee in beweging komen. 1. Minder mensen in voorhechtenis: gebruik wat werkt Voorhechtenis is wettelijk bedoeld als uitzondering, maar in de praktijk wordt ze te vaak de regel. Vandaag zit een groot deel van de gedetineerden in de cel zonder veroordeling, soms maanden of zelfs jaren. Dat is niet alleen onrechtvaardig, het duwt onze gevangenissen ook richting permanente crisismodus. Een eerste, logische stap is het beperken van voorhechtenis tot situaties waar het écht noodzakelijk is. Voor heel wat feiten bestaan er veilige en efficiënte alternatieven: Elektronisch toezicht ...

  De alarmbellen loeien al jaren, maar vandaag klinken ze oorverdovend. De gevangenispopulatie blijft groeien en opnieuw kwamen er 50 extra grondslapers bij tegenover vorige week. Het totaal staat nu op 585 mensen die noodgedwongen op de grond slapen . Geen bed, geen minimale waardigheid, geen veiligheid. Dit is geen incident meer. Dit is een systeem dat kraakt, piept en op instorten staat. Een realiteit die niemand nog kan ontkennen De gevangenissen barsten letterlijk uit hun voegen. Cellen die ontworpen zijn voor twee personen, huisvesten er drie of vier. Mensen slapen op matrassen op de koude vloer, vaak naast het toilet. Het personeel draait overuren, uitgeput en onderbemand. De spanningen stijgen, agressie neemt toe, en de risico’s voor zowel gedetineerden als personeel worden elke dag groter. Dit is geen “uitdaging”. Dit is een humanitaire crisis binnen onze eigen muren. Veiligheid? Die is al lang niet meer gegarandeerd Wanneer mensen op elkaar worden gestapeld in omstandig...