644 grondslapers: een grens bereikt

 In de gevangenissen is opnieuw een trieste mijlpaal bereikt: 52 extra grondslapers, waardoor het totaal nu op 644 komt. Het is een cijfer dat niet zomaar een statistiek is, maar een harde realiteit die elke dag voelbaar is voor zowel gedetineerden als personeel. En vooral: het is een situatie die niet langer houdbaar is.

🚨 Een systeem dat kraakt

Grondslapers zijn geen randfenomeen meer, maar een structureel symptoom van een gevangenissysteem dat al jaren op zijn limiet draait. Wanneer mensen noodgedwongen op matrassen op de vloer moeten slapen, is dat niet alleen onwaardig, het creëert ook een explosieve omgeving waarin spanningen sneller oplopen.

👮 Personeel op de knieën

Voor het personeel is de maat al lang vol. Overbezetting betekent:

  • meer incidenten

  • minder overzicht

  • hogere werkdruk

  • toenemende uitval door ziekte en burn-out

Het is onmogelijk om veiligheid te garanderen wanneer de omstandigheden structureel onveilig zijn.

🔒 Gedetineerden verliezen elke kans op herstel

Ook voor gedetineerden is dit een neerwaartse spiraal. Overvolle cellen, gebrek aan rust, beperkte toegang tot activiteiten en begeleiding… Het zijn omstandigheden die elke vorm van re-integratie ondermijnen. Wie op de grond moet slapen, begint elke dag met een achterstand.

⚠️ Een situatie die niemand nog kan verdedigen

644 grondslapers is geen detail, geen tijdelijke piek, geen administratieve afwijking. Het is een alarmsignaal dat al veel te lang genegeerd wordt. Zowel personeel als gedetineerden verdienen beter dan een systeem dat structureel faalt.

De vraag is niet langer of er iets moet gebeuren, maar wanneer er eindelijk wordt ingegrepen.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Agressie in de Belgische gevangenissen – een groeiend probleem dat niet genegeerd mag worden

 Agressie in de Belgische gevangenissen is geen nieuw fenomeen, maar het is er de voorbije jaren wél zichtbaarder en intenser op geworden. Wat vroeger als “incidenten” werden bestempeld, lijkt vandaag haast dagelijkse kost. Zowel personeel als gedetineerden worden erdoor getroffen, met ingrijpende gevolgen voor veiligheid, welzijn en de werking van onze penitentiaire instellingen. Een explosieve cocktail De toenemende agressie komt niet uit het niets. De gevangenissen kampen al jaren met structurele overbevolking , personeelstekorten en een gebrek aan adequate zorg en begeleiding . Deze combinatie leidt tot spanningen die zich vertalen in verbaal en fysiek geweld. Personeelsleden worden uitgescholden, bedreigd of zelfs aangevallen. Ook tussen gedetineerden onderling neemt het geweld toe. De frustraties zijn begrijpelijk. Gedetineerden zitten vaak met psychische problemen, verslavingen of trauma’s, maar krijgen onvoldoende begeleiding. Anderzijds staat het personeel onder consta...
Meer lezen

Onschuldig tot het tegendeel bewezen is

 De recente verontruste informatie over mogelijke corrupte praktijken in de gevangenissen, waarbij ook penitentiair beambten genoemd worden, slaat in als een bom. VSOA wil in de eerste plaats benadrukken dat de overgrote meerderheid van het personeel niets te verwijten valt . Penitentiair beambten zetten zich dag in dag uit in om, vaak onder moeilijke omstandigheden, hun job naar eer en geweten uit te voeren. Het is een basisprincipe van onze rechtsstaat dat iedereen onschuldig is tot het tegendeel bewezen is . Dat geldt ook voor ons gevangenispersoneel. VSOA waarschuwt dan ook voor snelle veroordelingen in de publieke opinie. Het beeld van een hele beroepsgroep mag niet bezoedeld worden door het mogelijke wangedrag van een enkeling. Tegelijk is het duidelijk dat het penitentiair personeel niet immuun kan zijn voor de enorme druk waaronder het dagelijks moet werken: structureel personeelstekort , overbevolking , agressie, en een overheid die vaak te laat of te weinig ingrijpt. ...
Meer lezen

Detentiehuizen: Een goed idee dat dreigt te ontsporen

 Wat ooit begon als een veelbelovend alternatief voor klassieke gevangenissen, lijkt nu te bezwijken onder de druk van de realiteit. Detentiehuizen — kleinschalige instellingen bedoeld voor kortgestrafte gedetineerden met een laag risicoprofiel — verliezen hun oorspronkelijke doel uit het oog. De oorzaak? Overbevolking, gebrekkige screening en een nijpend personeelstekort.  Van visie naar vervaging Detentiehuizen zijn ontworpen om resocialisatie te bevorderen. Door een mensgerichte aanpak, nauwe begeleiding en een minder repressieve omgeving zouden gedetineerden sneller kunnen re-integreren in de samenleving. Maar in de praktijk blijkt deze visie steeds moeilijker te realiseren. Door de overbevolking in reguliere gevangenissen worden detentiehuizen nu ook ingezet voor mensen met langere straffen of een hoger risicoprofiel. De screening die moet garanderen dat enkel geschikte profielen worden toegelaten, is verzwakt. Hierdoor ontstaat een mismatch tussen het type gedetineerde e...
Meer lezen