Belgische gevangenissen op breekpunt: 672 grondslapers, 0 perspectief

 De situatie in onze Belgische gevangenissen is niet langer houdbaar. Met 672 gedetineerden die noodgedwongen op de grond slapen, is het elke dag afwachten tot de eerste opstand uitbreekt. Het personeel, de directies én de minister zijn meer dan bezorgd. Maar bezorgdheid alleen volstaat niet.

 Wanneer vallen de oogkleppen van de politiek af?

Zolang men weigert te erkennen dat detentie enkel zin heeft wanneer ze humaan is, blijft het gevangeniswezen een tijdbom. Het personeel kan zijn werk onmogelijk naar behoren uitvoeren in omstandigheden die elke vorm van orde en veiligheid ondermijnen.

Een gevangenisstraf hoort een nut te hebben: voorbereiding op re-integratie in de samenleving. Vandaag is het echter niets meer dan mensen dumpen in een vergeetput.

 Geen pleidooi voor straffeloosheid

Niemand vraagt om straffeloosheid. Maar VSOA stelt openlijk de vraag: wat wordt er van mensen die in onmenselijke omstandigheden opgesloten zitten en vroeg of laat vrijkomen?

Wie vandaag in een cel zonder bed, zonder begeleiding en zonder perspectief opgesloten zit, komt morgen terug in de samenleving. Zonder re-integratie, zonder herstel, maar met trauma en verbittering. Dat is niet alleen onrechtvaardig voor hen, maar ook gevaarlijk voor de samenleving.

 De sleutel: humane detentie

Alleen door te investeren in menswaardige omstandigheden kan het gevangeniswezen zijn rol vervullen:

  • Het personeel beschermen tegen burn-out en wanhoop.

  • Gedetineerden voorbereiden op een terugkeer met kansen, niet met rancune.

  • De samenleving veiliger maken door re-integratie in plaats van recidive.

Zolang men blijft wegkijken, blijft de gevangenis een vergeetput. Het is tijd dat de politiek haar verantwoordelijkheid neemt en kiest voor een beleid dat rechtvaardigheid koppelt aan menselijkheid.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Agressie in de Belgische gevangenissen – een groeiend probleem dat niet genegeerd mag worden

 Agressie in de Belgische gevangenissen is geen nieuw fenomeen, maar het is er de voorbije jaren wél zichtbaarder en intenser op geworden. Wat vroeger als “incidenten” werden bestempeld, lijkt vandaag haast dagelijkse kost. Zowel personeel als gedetineerden worden erdoor getroffen, met ingrijpende gevolgen voor veiligheid, welzijn en de werking van onze penitentiaire instellingen. Een explosieve cocktail De toenemende agressie komt niet uit het niets. De gevangenissen kampen al jaren met structurele overbevolking , personeelstekorten en een gebrek aan adequate zorg en begeleiding . Deze combinatie leidt tot spanningen die zich vertalen in verbaal en fysiek geweld. Personeelsleden worden uitgescholden, bedreigd of zelfs aangevallen. Ook tussen gedetineerden onderling neemt het geweld toe. De frustraties zijn begrijpelijk. Gedetineerden zitten vaak met psychische problemen, verslavingen of trauma’s, maar krijgen onvoldoende begeleiding. Anderzijds staat het personeel onder consta...
Meer lezen

Onschuldig tot het tegendeel bewezen is

 De recente verontruste informatie over mogelijke corrupte praktijken in de gevangenissen, waarbij ook penitentiair beambten genoemd worden, slaat in als een bom. VSOA wil in de eerste plaats benadrukken dat de overgrote meerderheid van het personeel niets te verwijten valt . Penitentiair beambten zetten zich dag in dag uit in om, vaak onder moeilijke omstandigheden, hun job naar eer en geweten uit te voeren. Het is een basisprincipe van onze rechtsstaat dat iedereen onschuldig is tot het tegendeel bewezen is . Dat geldt ook voor ons gevangenispersoneel. VSOA waarschuwt dan ook voor snelle veroordelingen in de publieke opinie. Het beeld van een hele beroepsgroep mag niet bezoedeld worden door het mogelijke wangedrag van een enkeling. Tegelijk is het duidelijk dat het penitentiair personeel niet immuun kan zijn voor de enorme druk waaronder het dagelijks moet werken: structureel personeelstekort , overbevolking , agressie, en een overheid die vaak te laat of te weinig ingrijpt. ...
Meer lezen

Detentiehuizen: Een goed idee dat dreigt te ontsporen

 Wat ooit begon als een veelbelovend alternatief voor klassieke gevangenissen, lijkt nu te bezwijken onder de druk van de realiteit. Detentiehuizen — kleinschalige instellingen bedoeld voor kortgestrafte gedetineerden met een laag risicoprofiel — verliezen hun oorspronkelijke doel uit het oog. De oorzaak? Overbevolking, gebrekkige screening en een nijpend personeelstekort.  Van visie naar vervaging Detentiehuizen zijn ontworpen om resocialisatie te bevorderen. Door een mensgerichte aanpak, nauwe begeleiding en een minder repressieve omgeving zouden gedetineerden sneller kunnen re-integreren in de samenleving. Maar in de praktijk blijkt deze visie steeds moeilijker te realiseren. Door de overbevolking in reguliere gevangenissen worden detentiehuizen nu ook ingezet voor mensen met langere straffen of een hoger risicoprofiel. De screening die moet garanderen dat enkel geschikte profielen worden toegelaten, is verzwakt. Hierdoor ontstaat een mismatch tussen het type gedetineerde e...
Meer lezen