600 gedetineerden slapen op de grond: hoe lang nog?

 In de Belgische gevangenissen speelt zich een stille ramp af. Meer dan 600 gedetineerden slapen vandaag op de grond, zonder bed, zonder minimale waardigheid. Alsof dat nog niet genoeg is, staan er nog eens 3000 gedetineerden te wachten om binnengebracht te worden. Het systeem kraakt langs alle kanten, maar de regering blijft wegkijken. Extra maatregelen blijven uit, terwijl de situatie dag na dag verergert.

Onmenselijke omstandigheden

Opsluiting betekent het verlies van vrijheid, maar mag nooit het verlies van menselijkheid betekenen. Mensen laten slapen op de grond is een flagrante schending van de basisrechten. Het is niet enkel een kwestie van comfort, maar van gezondheid, veiligheid en respect.

Personeel onder ondraaglijke druk

Het personeel in de gevangenissen draagt deze crisis mee op hun schouders. Overvolle afdelingen, te weinig middelen, en een constante dreiging van escalatie maken hun werk haast onmogelijk. Burn-out en uitval liggen op de loer. Het is niet langer houdbaar om van hen te verwachten dat ze deze chaos blijven managen zonder structurele steun.

VSOA luidt de alarmbel

De VSOA vraagt zich luidop af: hoe lang kan dit nog duren voor er écht erge dingen gebeuren? Het is niet alleen onmenselijk voor de gedetineerden, maar ook gevaarlijk voor het personeel. De vakbond vraagt dringend maatregelen:

  • Structurele oplossingen voor de overbevolking

  • Investeringen in personeel en middelen

  • Een duidelijke strategie van de regering om de crisis te beheersen

Tijd voor actie

Dit is geen probleem dat vanzelf verdwijnt. Het is een tikkende tijdbom die elke dag luider tikt. De vraag is niet of er incidenten zullen gebeuren, maar wanneer.

De VSOA roept de regering op om haar verantwoordelijkheid te nemen. Menselijkheid en veiligheid mogen nooit optioneel zijn.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Agressie in de Belgische gevangenissen – een groeiend probleem dat niet genegeerd mag worden

 Agressie in de Belgische gevangenissen is geen nieuw fenomeen, maar het is er de voorbije jaren wél zichtbaarder en intenser op geworden. Wat vroeger als “incidenten” werden bestempeld, lijkt vandaag haast dagelijkse kost. Zowel personeel als gedetineerden worden erdoor getroffen, met ingrijpende gevolgen voor veiligheid, welzijn en de werking van onze penitentiaire instellingen. Een explosieve cocktail De toenemende agressie komt niet uit het niets. De gevangenissen kampen al jaren met structurele overbevolking , personeelstekorten en een gebrek aan adequate zorg en begeleiding . Deze combinatie leidt tot spanningen die zich vertalen in verbaal en fysiek geweld. Personeelsleden worden uitgescholden, bedreigd of zelfs aangevallen. Ook tussen gedetineerden onderling neemt het geweld toe. De frustraties zijn begrijpelijk. Gedetineerden zitten vaak met psychische problemen, verslavingen of trauma’s, maar krijgen onvoldoende begeleiding. Anderzijds staat het personeel onder consta...
Meer lezen

Onschuldig tot het tegendeel bewezen is

 De recente verontruste informatie over mogelijke corrupte praktijken in de gevangenissen, waarbij ook penitentiair beambten genoemd worden, slaat in als een bom. VSOA wil in de eerste plaats benadrukken dat de overgrote meerderheid van het personeel niets te verwijten valt . Penitentiair beambten zetten zich dag in dag uit in om, vaak onder moeilijke omstandigheden, hun job naar eer en geweten uit te voeren. Het is een basisprincipe van onze rechtsstaat dat iedereen onschuldig is tot het tegendeel bewezen is . Dat geldt ook voor ons gevangenispersoneel. VSOA waarschuwt dan ook voor snelle veroordelingen in de publieke opinie. Het beeld van een hele beroepsgroep mag niet bezoedeld worden door het mogelijke wangedrag van een enkeling. Tegelijk is het duidelijk dat het penitentiair personeel niet immuun kan zijn voor de enorme druk waaronder het dagelijks moet werken: structureel personeelstekort , overbevolking , agressie, en een overheid die vaak te laat of te weinig ingrijpt. ...
Meer lezen

Detentiehuizen: Een goed idee dat dreigt te ontsporen

 Wat ooit begon als een veelbelovend alternatief voor klassieke gevangenissen, lijkt nu te bezwijken onder de druk van de realiteit. Detentiehuizen — kleinschalige instellingen bedoeld voor kortgestrafte gedetineerden met een laag risicoprofiel — verliezen hun oorspronkelijke doel uit het oog. De oorzaak? Overbevolking, gebrekkige screening en een nijpend personeelstekort.  Van visie naar vervaging Detentiehuizen zijn ontworpen om resocialisatie te bevorderen. Door een mensgerichte aanpak, nauwe begeleiding en een minder repressieve omgeving zouden gedetineerden sneller kunnen re-integreren in de samenleving. Maar in de praktijk blijkt deze visie steeds moeilijker te realiseren. Door de overbevolking in reguliere gevangenissen worden detentiehuizen nu ook ingezet voor mensen met langere straffen of een hoger risicoprofiel. De screening die moet garanderen dat enkel geschikte profielen worden toegelaten, is verzwakt. Hierdoor ontstaat een mismatch tussen het type gedetineerde e...
Meer lezen