Gevangenissen

  De federale regering kondigde recent aan dat er 1300 extra enkelbanden worden voorzien voor mensen die momenteel op de wachtlijst staan voor strafuitvoering. Op papier klinkt dit als een snelle ingreep om de druk op het gevangeniswezen te verlichten. In de realiteit verandert het niets aan de structurele overbevolking die ons gevangenissysteem al jaren verlamt. Een gevangenisbevolking die alle limieten overschrijdt Vandaag verblijven er meer dan 13.000 gedetineerden in Belgische gevangenissen die samen slechts 11.000 plaatsen tellen. Dat betekent dat het systeem ruim 2.000 mensen boven zijn maximale capaciteit draait. De gevolgen zijn alom bekend: onhoudbare werkdruk voor het personeel onveilige situaties voor zowel personeel als gedetineerden gebrek aan begeleiding, zorg en re-integratie structurele uitval van medewerkers door burn-out en ziekte Het is een vicieuze cirkel die al jaren aansleept. 1300 enkelbanden voor 3200 wachtenden: een druppel op een overkokende plaat Van...

  De overbevolking in de Belgische gevangenissen neemt opnieuw toe. Waar er tijdens de periode tussen kerst en nieuwjaar een lichte daling merkbaar was, stijgt het aantal grondslapers nu alweer met 30 personen . Het is een evolutie die helaas perfect aansluit bij de voorspellingen: zonder structurele maatregelen blijft de druk op personeel en infrastructuur toenemen. Een systeem dat kraakt in zijn voegen De realiteit op het terrein is al jaren dezelfde: gevangenissen die tot de nok gevuld zitten, personeel dat dagelijks bovenmenselijke inspanningen levert, en detentieomstandigheden die steeds verder onder de minimale normen zakken. Grondslapers zijn daarbij het meest zichtbare symptoom van een systeem dat structureel overbelast is. De VSOA waarschuwt al geruime tijd dat tijdelijke schommelingen — zoals de korte daling rond de feestdagen — geen echte verbetering betekenen. Zodra de dagelijkse instroom weer aantrekt, schiet de overbevolking opnieuw de hoogte in. Dat is exact wat we v...

  De situatie in onze Belgische gevangenissen bereikt opnieuw een dieptepunt. Terwijl de overbevolking al jaren een structureel probleem vormt, zien we nu een nieuwe escalatie: het aantal grondslapers stijgt opnieuw , en daarmee ook de agressie-incidenten. Voor het VSOA is de maat meer dan vol. De vakorganisatie trekt opnieuw aan de alarmbel en vraagt dringend politieke moed, duidelijke beslissingen en respect voor het personeel dat elke dag de gevolgen draagt van een falend beleid. Grondslapers: een symptoom van een systeem dat kraakt Wanneer gedetineerden op de grond moeten slapen, is dat niet alleen een schending van hun basisrechten, maar ook een directe bedreiging voor de veiligheid in de gevangenissen. Grondslapers creëren spanningen, frustraties en conflicten — zowel tussen gedetineerden onderling als tegenover het personeel. Het is een situatie die volledig voorspelbaar én vermijdbaar was. Toch blijft de overheid achterwege met structurele oplossingen. Agressie-incidenten ...

  De recente berichten dat de minister van Justitie overweegt om private firma’s in te schakelen voor koude bewaking én personeel zonder diploma aan te trekken om het kader op te vullen , veroorzaken terecht grote ongerustheid binnen het gevangeniswezen. Voor de VSOA is de maat vol. Deze voorstellen zijn niet alleen kortzichtig, ze dreigen ons decennia terug in de tijd te katapulteren. Een stap terug van twintig jaar Het idee om opnieuw mensen zonder diploma aan te werven, druist in tegen alles wat de sector de voorbije twintig jaar heeft opgebouwd. De functie van penitentiair beambte is geëvolueerd: het is een veiligheidsfunctie, een zorgfunctie, een communicatiefunctie en een rol die stabiliteit en professionaliteit vereist. Teruggrijpen naar diploma‑vrije aanwervingen is geen oplossing voor het personeelstekort, maar een afbraak van het beroep . Het ondermijnt de professionaliteit van het korps en zet de deur open voor ongelijke kwaliteit, hogere risico’s en een verdere daling...

  De druk op onze gevangenissen blijft immens. Ondanks een lichte daling van het aantal grondslapers sinds de feestdagen, blijft de realiteit onmiskenbaar: de overbevolking is structureel, hardnekkig en ondermijnt elke dag opnieuw de veiligheid en werkbaarheid binnen onze instellingen. Voor het personeel betekent dit dat zij blijven werken in omstandigheden die hun fysieke én mentale draagkracht zwaar op de proef stellen. Voor de gedetineerden betekent het dat basisrechten en menselijke waardigheid voortdurend onder druk staan. En voor de samenleving betekent het dat een essentieel onderdeel van onze rechtsstaat kraakt in zijn fundamenten. Een tijdelijke daling is geen oplossing Dat het aantal grondslapers licht is gedaald, is op zich positief, maar het verandert niets aan de kern van het probleem. Zonder duurzame maatregelen blijft elke verbetering tijdelijk en fragiel. De realiteit is dat elke gevangenis vandaag draait op de goodwill, flexibiliteit en professionaliteit van het pe...